Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

"Το έπος του Λυκόφωτος - Χαραυγή" (Βιβλίο 4ο από 4α) της Stephenie Meyer



Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Το "Λυκόφως" προκάλεσε τη φαντασία...
Η "Νέα Σελήνη" έκανε τους αναγνώστες να διψάνε για περισσότερο...
Η "Έκλειψη" μετέτρεψε τη σειρά σε παγκόσμιο φαινόμενο. Και τώρα το βιβλίο που όλοι περιμένουν...
Η" Χαραυγή", το τελευταίο βιβλίο του Έπους του Λυκόφωτος, της Νο 1 παγκοσμίως σειράς βιβλίων, θα σας κόψει την ανάσα.



"Μη φοβάσαι", μουρμούρισα.
"Είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε μαζί".
Απότομα με συγκλόνισε η αλήθεια των ίδιων μου των λέξεων. Αυτή η στιγμή ήταν τόσο τέλεια, τόσο σωστή, που δεν υπήρχε κανένας τρόπος να την αμφισβητήσει κανείς.
Τα χέρια του τυλίχτηκαν γύρω μου, κρατώντας με σφιχτά...
Ένιωθα λες και κάθε νεύρο στο σώμα μου ήταν ένα ζωντανό καλώδιο.

"Για πάντα", συμφώνησε.

Όταν αγαπάς αυτόν που σε σκοτώνει, δε σου μένουν επιλογές. Πώς να τρέξεις, πώς να παλέψεις, όταν κάνοντάς αυτό, βλάπτεις αυτόν που αγαπάς; Αν η ζωή σου ήταν το μόνο που είχες να δώσεις στο αγαπημένο σου πρόσωπο, πώς να μην την δώσεις;
Αν ήταν κάποιος που αγαπούσες αληθινά;

Ο αμετάκλητος έρωτας με ένα βρικόλακα είναι ταυτόχρονα φαντασίωση και εφιάλτης, συνυφασμένα μαζί σε μια πραγματικότητα που κορυφώνεται επικίνδυνα για την Μπέλλα Σουάν. Με το έντονο πάθος της για τον Έντουαρντ Κάλεν να την τραβάει προς την μια κατεύθυνση, και τη βαθιά της σύνδεση με το λυκάνθρωπο Τζέικομπ Μπλακ να την τραβάει από την άλλη, η Μπέλλα έχει αντέξει ένα θυελλώδη χρόνο πειρασμού, απώλειας και διαμάχης για να φτάσει στην τελική κρίσιμη καμπή. Η επερχόμενη επιλογή της μεταξύ του να γίνει μέλος του σκοτεινού, αλλά μαγευτικού κόσμου των αθανάτων ή να ακολουθήσει μια ανθρώπινη ζωή έχει γίνει η κλωστή από την οποία κρέμεται η μοίρα δύο φυλών.
Τώρα που η Μπέλλα έχει πάρει την απόφασή της, μια αναπάντεχη αλυσίδα πρωτοφανών γεγονότων πρόκειται να εκτυλιχθεί με ενδεχομένως ολέθριες και ανεξιχνίαστες συνέπειες. Τη στιγμή ακριβώς που τα ξεφτισμένα νήματα της ζωής της Μπέλλα -που τα ανακαλύψαμε πρώτα στο "Λυκόφως", για να σκορπιστούν και να σχιστούν στη "Νέα Σελήνη" και την "Έκλειψη"- φαίνονται έτοιμα να γιατρευτούν και να ενωθούν ξανά, θα μπορούσαν να καταστραφούν... για πάντα;
Ο εκπληκτικός επίλογος στο "Έπος του Λυκόφωτος", που περιμέναμε με κομμένη την ανάσα, η "Χαραυγή", ρίχνει φως στα μυστικά και τα μυστήρια αυτού του σαγηνευτικού, ρομαντικού, επικού μύθου που έχει μαγέψει εκατομμύρια αναγνώστες.




Λίγα λόγια από εμένα:

  Η Μπέλλα καλείται οριστικά να επιλέξει ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, έχοντας περάσει από την αμφιταλάντευση στην απόλυτη πλέον συνειδητοποίηση και αποδοχή των θέλω της αλλά και των συνεπειών τους. Τι γίνεται όμως όταν η ζωή σου είναι ο θάνατός σου; Όταν όλο σου το είναι, ο λόγος για να ζεις συνεπάγεται ότι πρέπει να αφήσεις πίσω σου τα πάντα, τον κυριολεκτικό ορισμό της ζωής για να ακολουθήσεις μια διαφορετική του προέκταση; Μια ζωή δίχως καρδιοχτύπι, δίχως ανάσα αλλά μια ζωή που ταυτόχρονα, θα είναι γεμάτη από αιώνια και ανεξάντλητη αγάπη. Αυτή την επιλογή έχει να κάνει η Μπέλλα και δεν είναι μόνο ο Έντουαρτ αυτή τη φορά που μπορεί να της την στερήσει, είναι όμως ο μόνος που μπορεί να της δώσει νέα.



Προσωπική γνώμη:

  Ύστερα από το καταπληκτικό τρίτο βιβλίο της σειράς "Το έπος του Λυκόφωτος", το "Έκλειψη", είχα πάρα πολλές προσδοκίες για το φινάλε, με τον τίτλο "Χαραυγή". Μπορεί να μην μου άρεσε το "Λυκόφως" και να βρήκα απλά καλό το "Νέα Σελήνη" αλλά ερωτεύτηκα την "Έκλειψη". Η σειρά σίγουρα δεν είναι από τις ποιο αγαπημένες μου, αλλά δέθηκα μαζί της και την αγάπησα. Τα βιβλία αυτά τα ρούφηξα γιατί ήταν ευκολοδιάβαστα και αρκετά όμορφα γραμμένα.


  Η αλήθεια είναι πως περίμενα την "Χαραυγή" της Stephenie Meyer καλύτερη. Είχα την ελπίδα πως θα ήταν εξίσου υπέροχο και καταπληκτικό με το προηγούμενο. Το πρώτο μέρος, τον γάμο και τον μήνα του μέλιτος, το βρήκα πολύ βαρετό. Μπορεί το τελευταίο βιβλίο της σειράς να είναι μακράν το μεγαλύτερο, αλλά στην πραγματικότητα δεν έγιναν και πολλά.


  Η ιστορία άρχισε να αποκτά αληθινό ενδιαφέρον και νόημα όταν η Μπέλλα και Έντουαρντ γύρισαν πίσω άρον άρον από τον ευτυχισμένο μήνα του μέλιτος τους στο ιδιωτικό τους νησί. Γιατί; Επειδή η μικρή μας Μπέλλα ήταν έγκυος. Το αδύνατο συνέβη. Θνητή κατάφερε να μείνει έγκυος από έναν βρικόλακα. Αυτή η ιδέα της Stphenie Meyer είναι ιδιοφυής. Η αλήθεια να λέγεται, ένα παιδί που για να μπορέσει να μεγαλώσει στην κοιλιά της μητέρας του χάρις το αίμα της, ήταν κάτι πανέξυπνο.


  Και έτσι η μικρή πανέμορφη και πανέξυπνη κόρη τους γεννήθηκε. Την ονόμασαν Ρενέσμε. Η οποία ήταν μοναδική και ιδιαίτερη, όπως και το όνομα της. Εκείνην την ημέρα όμως, γεννήθηκε και η νέα Μπέλλα. Η ήσυχη μας πρωταγωνίστρια πήρε αυτό που ήθελε. Πέθανε και ο καλός της για να την σώσει την έκανε βρικόλακα. Πλέον δεν θα γερνούσε ούτε μια μέρα. Αναγεννήθηκε και μια νέα ζωή την περιμένει, με δυο κατακόκκινα μάτια και με μια κόρη να την περιμένουν όταν ξυπνήσει.

 

  Ακόμα ποιο έξυπνο ήταν που υπέροχος Τζέικομπ εντυπώθηκε στην κόρη της Μπέλλας, την κόρη της πρώτης του αγάπης. Έτσι όλοι είναι χαρούμενοι. Ο τριακοσίων χρόνων Έντουαρντ με την νεογέννητη του Μπέλλα και η μισή άνθρωπος και μισή βρικόλακας Ρενέσμε με τον λυκάνθρωπο Τζέικομπ. Έτσι η Μπέλλα κι όλας κερδίζει πίσω τον καλύτερο της φίλο και δημιουργείτε μια περίεργη αλλά υπέροχη οικογένεια.

 

  Τι ήθελα περισσότερο από αυτό το βιβλίο; Δράση και ένταση. Περίμενα να τελειώσουν όλα λίγο ποιο θεαματικά από αυτό το απλό happy end που μας δόθηκε στο τέλος. Είδαμε χαρισματικούς βρικόλακες και πιστούς λυκανθρώπους να ενώνονται για να μπορέσουν να προστατεύσουν αυτούς που αγαπάνε, αλλά δεν είχαμε μάχη. Αυτό είναι το μεγαλύτερο παράπονο μου. 

  Για πρώτη φορά βλέπουμε όμως κι ένα μέρος της ιστορίας μέσα από τα μάτια ενός τρίτου προσώπου. Όχι της Μπέλλα, αλλά ούτε και του Έντουαρτ. Αυτό το μέρος το βλέπουμε μέσα από τα μάτια του Τζέικομπ ενός ανθρώπου που ακόμα κι αν δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό, αποτέλεσε σημαντικό καταλύτη, έναν κρίκο ζωτικής σημασίας στην εξέλιξη της ιστορίας. Θεωρώ πως αυτό που βλέπαμε από την δική του σκοπιά είναι ήταν υπέροχο. Γιατί μπορούσαμε πλέον να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης τους και τα συναισθήματα του.


  Και πιστέψτε, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ποια είναι η λογική και το συναίσθημα αυτού του χαρακτήρα. Ποιες είναι οι σκέψεις του με βάση τις οποίες πράττει ότι έχει να πράξει. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη όπου τα δύο, είναι δικαιωματικά της Μπέλλα. Όμως, το βιβλίο του Τζέικομπ, αποδεικνύεται παρά τις επιφυλάξεις μας ζωτικό, το τρίτο μάτι σε μια στιγμή της ιστορίας που η Μπέλλα είναι ανίκανη να μας δείξει μέσα από τις σκέψεις της, όσα θα θέλαμε, όσο θα έπρεπε να αφομοιώσουμε την στιγμή εκείνη.


Επίσης, με ενόχλησε λίγο που η Μπέλλα ούτε καν σαν βρικόλακας δεν μπορούσε να φερθεί κανονικά. Μια ζωή φερόταν σαν ενήλικη και όταν αναγεννήθηκε και κανονικά έπρεπε να λαχταρά το αίμα, εκείνη είχε την υπεράνθρωπη αυτοσυγκράτηση της. Ξανά! Δηλαδή, δεν με πειράζει που ήξερε να κρατιέται, αλλά έπρεπε να είναι λίγο ποιο ρεαλιστικό. Τουλάχιστον στην αρχή θα έπρεπε να έχει παρορμήσεις. Να κάνει κανένα λάθος.


  Το εξώφυλλο για άλλη μια ήταν πολύ όμορφο και πολύ έξυπνο. Ως μεγάλη λάτρεις του σκακιού, πιστεύω πως κάνανε την καλύτερη επιλογή βάζοντας τα κομμάτια και μια σκακιέρα να αντιπροσωπεύουν το μεγάλο the end της ιστορίας. Δείχνει πως όλα έφτασαν στο τέλος τους. Η "Χαραυγή" έφτασε και μια νέα εποχή ξεκινάει. Ο ήλιος ξανά ανατέλλει και μαζί του, η νεα τους ζωή ξεκινάει. Οι ήρωες μας αρχίζουν το δικό τους για πάντα. 


  Ήταν πολύ όμορφο που είδαμε τους χαρακτήρες να αλλάζουν, να διαμορφώνουν τις προσωπικότητες τους και να αγαπούν. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι, που χάρηκα πολύ που το έζησα μαζί τους. Μπορεί το "Χαραυγή" να μην ήταν καταπληκτικό, κατά την γνώμη μου, αλλά ήταν ένα πολύ όμορφο κλείσιμο μιας ιστορίας που αγαπήθηκε από πολύ κόσμο και που στο τέλος έκανε και εμένα να την αγαπήσω. Θα ήθελα η Stephenie Meyer να γράψει άλλο ένα βιβλίο, στο οποίο να μας λέει τι έγινε μετά. Γιατί λατρεύω αυτό το δέκα χρόνια μετά, που στην περίπτωση μας θα είναι εκατό χρόνια μετά.


  Ελπίζω να σας άρεσε η κριτική μου. Στα σχόλια μπορείτε να γράψετε το πόσο αγαπάτε αυτήν την σειρά και το πόσο σας λείπει. Ή από την άλλη, μπορείτε να γράψετε το πόσο ποτέ δεν σας άρεσε και το γιατί. Έτσι τελείωσα και τις κριτικές μου για αυτήν την σειρά και μακάρι να σας θύμισα λίγη από την μαγεία που μάλλον ζήσατε μαζί με αυτά τα βιβλία.


  Τώρα, είναι ώρα να σας αφήσω. Πριν συμβεί όμως αυτό θα σας δώσω μερικά ending credits gifs από την τελευταία ταινία. Ορίστε...


To trailer του "Twilight Saga: Breaking Dawn Part 1":


To trailer του "Twilight Saga: Breaking Dawn Part 2":


Και η τελευταία σκηνή:


Μέχρι την επόμενη φορά καλοί μου φίλοι σας χαιρετώ.


14 σχόλια:

  1. Κατα την γνωμη μου ηταν το καλητερο και πιο ωραιο βιβλιο της σειρας του Λυκοφως ειλικρινα το ρουφηξα :) Το τελειωσα σε 48 ωρες και το μονο που εκανα ηταν να το διαβαζω ουτε ετρωγα και κοιμομουν ελαχιστα εκεινες της 2 μερες <3 Μακαρι να ειχαμε και την συνεχια μετα απο 100 χρονια τι θα γινοταν αλλα δεν χρειαζεται να ηταν 100 μπορει να ηταν και 50 χρονια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή Eliza Callen,
      Εγώ το διάβασα σε ένα απόγευμα. Ήταν πολύ γρήγορο. :) Και ναι, ακόμα και 5ο χρόνια μετά. Αρκεί να βλέπαμε κάτι που να μας έλεγε τι γίνεται μετά το forever τους.

      Διαγραφή
  2. καλησπέρα Χρύσα γλυκιά μου φίλη !!!! τι κάνεις πως είσαι ??? για άλλη μια φορά είσαι υπέροχη σε όλα αυτά που κάνεις και είσαι !!!! τι θα κάναμε εμείς οι ανθρώποι που σε αγαπάνε και σε στηρίζουν χωρίς εσένα και τα υπέροχα άρθρα σου και κριτικές σου και ότι άλλο δημοσιεύεις για να μας έχεις απόλυτα ενημερωμένους και να μας ψυχαγωγείς ??? για άλλη μια φορά μας έσωσες από το να αγοράσουμε άλλη μια απαίσια σειρά βιβλίων χωρίς δράση και μόνο αρκετό μπλα μπλα και χαζοέρωτες και χαζορομάντζα !!!! περίμενα ότι τα βιβλία του λυκόφους θα ήταν πιο ωραία στην δράση και στον έρωτα από τις ταινίες του λυκόφους αλλά τελικά μόνο οι ταινίες ήταν φοβερές !!!! και με έσωσες από να τα αγοράσω επίσης με έσωσες από την σειρά της κίρα κας με τις επίλεκτες που δεν έχει φοβερή δράση παρά μόνο πολύ παιδικό ρομάντζο !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Valantis Katsinis,
      Είμαι πολύ καλά, εσυ; Αν δεν είχατε εμένα, σίγουρα θα βρίσκατε κάποιον άλλον εξίσου καλό. Μπορεί και καλύτερο. :) Κοίτα, το ρομάντζο είναι ωραίο ως ένα σημείο. Τα βιβλία πρέπει να έχουν μέτρο αλλιώς γίνονται βαρετά. Και πολλές σειρές βιβλίων πλέον δυστυχώς, χάνουν το μέτρο.

      Διαγραφή
  3. γεια σου Χρυσα! Μου αρεσει πολυ η σειρα η επιλογη και θελω να μαθω ποτε θα βγει στα ελληνικα το 4ο βιβλιο ???????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή ΜΑΡΙΑ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑ,
      Το 4ο, το "The Heir", κατά 99% δεν θα βγει στα ελληνικά. :(

      Διαγραφή
  4. Γιατι?????????????????????????????????????????????????????????????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή ΜΑΡΙΑ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑ,
      Γιατί νομίζουν πως όλα τελειώνουν ικανοποιητικά με το 3ο βιβλίο. <3

      Διαγραφή
  5. οι.........! Δηλαδη πρεπει να το δειβασουυμε στα αγγλικα???????????? Φτου!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή ΜΑΡΙΑ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑ,
      Αυτό θα σου πρότεινα. Α, σήμερα θα κάνω την κριτική μου για το "The Heir". Ελπίζω να σου αρέσει όταν και αν την δεις. <3

      Διαγραφή
    2. +++ Συνήθως τα βιβλια τα καταβροχθηζω αμέσως αλλά το διαβαζω σχεδόν 3 εβδομαδες. Δεν είναι μόνο το σχολείο που με καθυστερεί τόσο αλλά η πλοκή όπως κι εσύ δεν εξελίσεται κατι το ιδιετερο

      Διαγραφή
    3. Αγαπητή maria soultani,
      Χαίρομαι που συμφωνούμε. :) Είναι πολύ αργό. Τίποτα το εξωπραγματικό δεν γίνεται έτσι ώστε να επιταχυνθεί η πλοκή. :(

      Διαγραφή
  6. Την λατρεύω πολύ την σειρα κσι σίγουρα το αγαπημένο μου βιβλιο είναι το 2ο. Παρόλο που έχω δει τις ταινίες ξαναεζησα το twilight και ειδικότερα στη "Νέα σελήνη". Αυτή τη στιγμη απο τη " Χαραυγή " μου έχουν μείνει μόνο 100 σελίδες αλλά πιστεύω οτι βαρετό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή maria soultani,
      Εμένα το αγαπημένο μου είναι το 3ο. Απλά τέλειο. <3 Το "Χαραυγή" είναι όντως αρκετά βαρετό. :(

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...